22 Νοε. 2017

Ο αθλητικός νομοθέτης έχει ορίσει ότι ο αθλητής σε ατομικό η ομαδικό άθλημα που έχει κατακτήσει  1η  έως 8η  θέση σε ολυμπιακούς  η 1η  έως 6η  θέση σε παγκόσμιο  η 1η  έως 5η  θέση σε ευρωπαϊκό  η βαλκανικό και 1η έως 3η θέση σε πανελλήνιο η μαθητικό πανελλήνιο παίρνει ανάλογα το πρωτάθλημα ορισμένους μπόνους που προστίθενται στης εξετάσεις των μαθητών για της ανώτατες σχόλες  ενώ για πρωταθλήματα όπως ολυμπιακό , παγκόσμιο,  ευρωπαϊκό μπορεί να υπάρχει είσοδος στα ΤΕΦΦΑ ανεφ εξετάσεων εφόσον έχουν αποκτηθεί 2 με 3 χρόνια πριν της εξετάσεις και έχουν καταγραφή στην λίστα της ΓΓΑ από ανάλογη αναγνωρισμένη ομοσπονδία που το σωματείο του αθλητή συμμετέχει . Φυσικά δεν μπορεί ένας αθλητής να μπορέσει να γραφτή στην λίστα αυτή με αγώνες εμπορικού χαραχτήρα η να ασχολείται περιστασιακά με τον πρωταθλητισμό .Αν πάρουμε για παράδειγμα το πανελλήνιο ..στο πανελλήνιο συμμετέχουν πολλοί αθλητές , μόνο οι συμμετέχοντες στην Α΄ Κατηγορία  και εφόσον καταχτήσουν την 1η  έως  3η  θέση έχουν τα δικαιώματα του νόμου δηλ . αν υπάρχουν 10 κατηγορίες π.χ. μόνο 30 άτομα έχουν τα δικαιώματα του νόμου με το ανάλογο ποσοστό . Όλοι μπορούν να προσπαθήσουν αρκεί να το κάνουν σοβαρά και όχι περιστασιακά . Εγώ δεν είμαι της λογικής  Έλατε σε μας γιατί θα πάρετε μπόνους για της σχολές  γιατί τα μπόνους τα παίρνουν οι σοβαρά ασχολούμενοι με τον πρωταθλητισμό οι οποίοι είναι λίγοι και προπονούνται παρά πολλές ώρες. 

22 Νοε. 2017

Στα ατομικά σπορ και πόσο μάλλον στα μαχητικά αθλήματα, ο αθλητής έχει να αναμετρηθεί με τον ίδιο του τον εαυτό. Αν δεν είναι καλά με το είναι του, τότε τα πράγματα ζορίζουν. Ειδικά αν τη μέρα του αγώνα δεν είναι σε καλή ψυχολογική κατάσταση τότε οι πιθανότητες για μια όχι και τόσο καλή εμφάνιση αυξάνονται.

Ανέκαθεν, θαύμαζα τους γονείς που «στέλνουν» τα παιδιά τους σε σχολές για προπόνηση. Αν δε, πάρουν χαμπάρι ότι έχει ταλέντο και όρεξη, τότε θέτουν στόχους και μεταδίδουν το μικρόβιο του ανταγωνισμού και της διάκρισης.

Μετά από αρκετή προπόνηση, με τον προπονητή, φτάνει η μέρα του πρώτου αγώνα. Το πιο πιθανό, ειδικά αν μιλάμε για ηλικίες έως και 16 χρονών, είναι το παιδί να τα έχει «χαμένα». Θα μπει να παίξει περισσότερο μηχανικά, ακούγοντας απλά τις οδηγίες του προπονητή.

Οι συγγενείς θα θαυμάσουν, θα φωνάξουν από την κερκίδα, ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα και το απόγευμα στους φιλικούς κύκλους θα περηφανευτούν για τον εκκολαπτόμενο πρωταθλητή τους.

Καθώς όμως το παιδί προχωράει, μεγαλώνει και ανεβαίνει επίπεδο, και αφού οι συμμετοχές σε αγώνες αυξηθούν. Θα φτάσει η μέρα μιας πιο σημαντικής διοργάνωσης.

Για την οποία το παιδί έχει στερηθεί, έχει προετοιμαστεί, έχει θυσιάσει τα Σαββατοκύριακα και τα απογεύματα του. Τι γίνεται λοιπόν, αν κάτι πάει στραβά και το παιδί αποκλειστεί από τον πρώτο αγώνα; Αν στον τελικό χάσει το κύπελλο; Τι γίνεται όταν το παιδί έρθει για πρώτη φορά αντιμέτωπο με την ήττα;

Εσύ φίλε γονέα, που στην ήττα του παιδιού σου κάνεις σαν παρανοϊκός απο δικό σου φόβο ,  το βρίζεις, το βάζεις τιμωρία, και του δημιουργείς ενοχές  δεν τον βοηθάς καθόλου αλλά τον απομακρύνεις από κάτι που άρχισε να αγαπά.

Εσύ γονέα που μειώνεις το παιδί σου επειδή έχασε και που δημιουργείς πανικό μέσα στο στάδιο, έχεις σκεφτεί ποτέ ότι είσαι ο λόγος που το παιδί σου θα τα παρατήσει; Είσαι ο λόγος που θα το στιγματίσεις ψυχολογικά.

Η ήττα είναι μια διαδικασία την οποία θα αντιμετωπίσει ο κάθε αθλητής. Είναι ζόρικο να χάνεις και την επόμενη μέρα να βρίσκεις την δύναμη να είσαι στην σχολή για προπόνηση. Πόσο μάλλον αν είσαι μικρό παιδί.

Τα παιδιά θέλουν ιδιαίτερη μεταχείριση. Έτσι όπως τα επαινείς σε μια νίκη, έτσι πρέπει να τα αγκαλιάζεις και σε μια ήττα.

Η αποτυχία μόνο θετικό αποτέλεσμα μπορεί να φέρει στην πορεία ενός αθλητή, αν βέβαια την διαχειριστούν σωστά οι γονείς και προπονητές.

Την ήττα αγαπητέ γονέα, πρέπει να την αντιμετωπίσεις με σεβασμό και να βοηθήσεις το παιδί σου να ωριμάσει μέσα από αυτήν. Σε συνεργασία με τον προπονητή βοήθησε το να συνεχίσει να μάχεται.

Γονείς οι οποίοι προσπαθούν να βγάλουν τα απωθημένα τους στα παιδιά τους. Γονείς που δεν έγιναν πρωταθλητές επειδή δεν τα κατάφεραν και που βάζουν τα παιδιά να λιώνουν στην προπονήσεις για να ανέβουν στο βάθρο που εκείνοι δεν ανέβηκαν ποτέ, πρέπει να καταλάβουν ότι το παιδί θέλει στοργή, ενθάρρυνση και βοήθεια για να καταπολεμήσει φόβους και δισταγμούς.

Έχω δει παιδάκια να μπαίνουν στο ντοτζο ή στο ρινγκ. Τόσο γλυκά και αγνά τα οποία δακρύζουν από φόβο μην χάσουν. Γιατί στη γωνία, τους περιμένει ένας γονέας έτοιμος να εκραγεί.

Γονείς!! Κάντε το παιδάκι σας να δει τους αγώνες σαν μια διασκεδαστική εμπειρία. Τα άλλα θα έρθουν από μόνα τους. Οι αγώνες είναι μια γιορτή και τα έπαθλα ένα κίνητρο.

Μάθετε στα μικρά σας να μην βλέπουν τα πάντα ανταγωνιστικά. Χτίστε σωστούς μαχητές. Μαχητές οι οποίοι αγωνίζονται με πάθος και θέληση, πάντα έτοιμοι να αντιμετωπίσουν μια αποτυχία. Η ζωή φίλε γονέα δεν είναι στρωμένη με ροδοπέταλα. Μάθετε στους νέους να πέφτουν και να σηκώνονται ξανά.

Αποδεχτείτε το! Δεν υπάρχει αθλητισμός και πρωταθλητισμός χωρίς ήττα.

Τώρα που το σκέφτομαι, στα 16 μου έχασα για πρώτη φορά. Την επόμενη μέρα πήγα προπόνηση μισή ώρα νωρίτερα για να δουλέψω παραπάνω! Δεν άλλαξα ντοτζο από φόβο για να δικαιολογήσω μια αποτυχία μου αλλά δούλεψα πιο πολλή για τον επόμενο αγώνα και τα κατάφερα τότε είδα τον προπονητή μου να με αγκαλιάζει ακριβώς όπως όταν έχασα λέγοντας μου ότι όταν χάνω πρέπει να σηκώνομαι και όταν κερδίζω να είμαι ταπεινός γιατί όπως είναι ο αθλητισμός έτσι είναι και η ζωή .

 

22 Αυγ. 2017


Έτοιμο το καινούργιο Ντότζο με νεο τηλ.:2742022223 και νέα διεύθυνση ΣΟΛΩΝΟΣ 23 ΚΙΑΤΟ.